Ayrık otu misalidir Yalnızlık Bir kere yerleşti mi ruhuna öyle bir sessizlik çöker İğne atsan yere düşmez hele gece çökmüşse Kendini ararken İnsan Sağır olur Dilsiz olur Kendine yaklaştıkça Yakını görmez olur âmâ olur düzene Sahte olan ne varsa Serilir önüne ü...
sürüler halinde yaşıyoruz gökyüzü denen mazgalın altında hak yemekten şişmiş göbeğinde dümbelek çalanı da gülmeden güzel olacağını zannedip yüzünü boyayanı da para için paralananı da sadece ibadet için yaşayanı da sürüler halinde yaşıyoruz gökyüzü denen mazgalın altın...
İnsan bazen zamanını değil, dikkatini kaybeder. Kaybolan dikkat ise insanı yavaş yavaş kendinden uzaklaştırır. Aslında zamanın yok değil; sadece onu kime ve ne için verdiğin belirsiz. Hayatımızın çoğu zaman “yeterince vakit yok” ya da “yetişemiyorum” dediğimiz bir...
Nedir gerçek olan ? Parlak bir aynadan yansıyan yüzümüze bakmak mı? Yoksa kirli bir pencerenin ardındaki manzaraya ulaşmak mı? Sanıyorum ki, gerçek olan, bir madalyonun iki tane yüzünün olduğudur. Eğer ki, bu fikri kabul edersek, hayatın getirdiği tüm seçenekleri ona göre değerlendirebilme y...
1. Her sonbaharda; Kuru yaprak nehrinde Yüzer ağaçlar! 2. Uyanır gece, çekilince üstünden Mavi yorganı! 3. Gök yangını bu, Erimiş tüm bulutlar. Kül olmuş benzi. 4. Efkârlı gördüm, Su birikintisinde Dünkü bulutu....
Haziran kapıyı çalınca, herkes bir "bahar temizliği" telaşına düşer; pencereler açılır, kışlıklar kaldırılır, hayata yeni bir düzen verilir güya. Oysa insan en çok kendi içine bakan o pencereleri açmaktan korkuyor bugünlerde. Dışarıda günün en uzun, ışığın en parlak olduğu o döngüye girerken,...
Sus artık vapur, Martıları görmeye, Denizi dinlemeye geldim ben. Sen sus, balıklar konuşsun, Kudursun deniz bugün, Dalgalar vursun yüzüme. Rüzgâr şarkılar söylesin, Güneş doğsun gözlerime, Kalbim haykırsın sevdamı. Sesi yankılansın Boğaziçi’nde, Kulakları çınlası...
Gürültülü bir dünyada yaşıyoruz; herkes konuşmak, kendini anlatmak ve sesini duyurmak için bitmek bilmeyen bir yarış içinde. Ancak insanın asıl gerçeği, kelimelerin bittiği, ses telleriyle ifade edilemeyen o sessiz boşlukta saklıdır. Gerçek iletişim, sadece havada uçuşan harfleri yakalamak değ...
“Dikiş tutmaz yamalarla dolmuşken üstün başın Aynı yerden kaç kez yaralanır İnsan…” * Etemenanki ‘nin **, benim için basit bir yapıt olmaktan başka anlamları vardı. Reenkarnasyona inanmadığımı iddia ediyordum fakat gizliden beni bu inanca bağlayan hislerim vardı. R...
Geldim kapına, ruhumda yokluğunun ince sızısı… Sen bilmezsin, bir insan bazen sadece bir kişiyi değil, kendindeki ışığı da kaybeder. Düşüncelerim sana doğuyor her gece, sanki aklımın bütün yolları aynı sessizliğe çıkıyor. Kaç bayram geçti eksik sofralarla, kaç sabah adını içime...
İstiklal Caddesi’nde kendi başıma uzun bir yürüyüş yapmayalı yıllar olmuş… Bazen umutsuzluğun panzehiri hayata akmak olabiliyor. İnsanlar, sokaklar, sesler, eskiden, çok eskiden olduğu gibi serin kaldırımlar, şehrin ışıltılı kalabalığı, gürültüler çevremi sarmış. Bir bakıyorum...