Tohum

Gerçek paylaşım bir alışveriş değil; bir dönüşümdür. Paylaştığımız her an, aslında tohum ekeriz. Ancak bir tohum, ne kadar güçlü olursa olsun, boşlukta kaderini gerçekleştiremez. Onu kabul edecek, bağrına basacak ve yükselişi için gerekli besini geri verecek bir toprağa ihtiyaç duyar.

Toprak kapalıysa tohum sönüp gider. Eken el bırakmayı bilmezse, tohum hiç toprağa kavuşamaz. İşte bu “ölü meyve”dir. Akıştan kopmuş bir döngünün sonucudur.

Biz çoğu zaman bir başkasına verdiğimizi sanırız. Oysa idrakin en yüksek mertebesinde, veriş Akış’ın kendisine yönelir. Alan, zarafetle kabul ettiğinde, verene yalnızca bir karşılık değil, bir hikmet, bir anlam ihsan eder.

Tek yönlü bir hayat ya kaybetme korkusunun gölgesinde ya da nefsin ince bir kibri olan “kurbanlık” hâlinde kök salar. Hakiki mütekabiliyete geçiş ise cesaret ister: Hem veren hem alan olarak görünmeye, ihtiyaç hâlinde de çıplak bir hakikatle “ben de varım” diyebilmeye…

Burası, kıtlığın çözüldüğü eştir.

Aranan netice maddede değildir. O, iki ruh arasında doğan latif bir titreşim, bir ahenk, bir rezonanstır. O titreşimdir Ruhu besleyen. Ve işte o, Vahdet’in meyvesidir.

Zlatko Kanda

SEED

True sharing is not a transaction; it is a transformation. When we give, we are planting seeds. But a seed, no matter how potent, cannot manifest its destiny in a vacuum. It requires the soil to receive it, to embrace it, and to give back the nutrients required for its ascent.

If the soil is closed, the seed withers. If the sower refuses to let go, the seed never meets the Earth. This is the "dead fruit"; the result of a distorted circuit.

We often think we are giving to another, although in the highest state of consciousness, we are giving to the Flow itself. When the receiver accepts with grace, they are giving the giver the gift of purpose.

A one-sided life is rooted in the fear of loss or the ego of martyrdom. Moving into true reciprocity requires the courage to be vulnerable; to be “seen” in the act of requiring as much as in the act of providing. This is the end of scarcity.

The “end result” we seek is not a physical object. It is the energetic resonance created between two Souls. That vibrance is what feeds the Spirit. It is the Fruit of Union.

Zlatko Kanda