Muhsin Abi 4. Bölüm

Dönüşüm

Bir sabah bunaltıcı düşlerinden uyandığında, yatağında kendini dev bir böceğe dönüşmüş olarak bulsaydın ne yapardın Muhsin Abi? Ne oldu böyle bana diye mi düşünürdün, insanlar benim hakkımda ne düşünür diye mi düşünürdün? Aynaya mı yoksa yine pencereye mi koşardın sokağı izlemek için? Gözlerin büyüdü Muhsin Abi. Ya da gözlüklerin küçüldü!

Ne olarak doğuyoruz, nelere inanıyoruz gençlikte, sonra neye dönüşüyoruz Muhsin Abi? Saçlarını jölelerken onları kaybedebileceğini hiç düşünmedin değil mi? Annenin elinden tutarken anneni, çocuğunun elinden tutarken çocuğunu bir gün kaybedebileceğini hiç düşünmedin. Kaplumbağa, evini kaybedebileceğini düşünmez ki! Sen de düşünmedin. Kaybettin. Acımasız, duyarsız, kimseyi ciddiye almayan, taş kalpli, kendi içinde yaşayan bir insana dönüştün. Madem ki böyle acılar var bu dünyada, herkes çeksin istedin. Sana haksızsın diyemem. Bak, belki o zaman hafiflerdin.

İnsan, kendi çektiği acıdan daha büyüğünü göremeyince bir başkasında, böyle oluyor Muhsin Abi. Senden daha büyük acılar çeken biriyle karşılaşırsan bir gün, işte o gün yeniden yardım etme, acıma, duygulanma gibi insani hislerinin bir kısmı geri gelecek. O gün bir kez daha değişeceksin. Ama asla eski Muhsin'e dönemeyeceksin. İnsan hayatı boyunca kaç kez değişir, kaç kez dönüşür Muhsin Abi?

Değişim sıklıkla yaşansa da, dönüşüm tektir. Böceğe dönüştün, bitti. Geri dönüşü yok. Aşağılık insanoğlu, her şeye alışıyor ama, böcek olmaya da alışılır mı?

Yere bağdaş kurarak otur. Her iki elinin de baş ve işaret parmak uçlarını birleştir. "O" harfi gibi bir şey olacak. Diğer parmakların açık, gözün kapalı olsun Muhsin Abi. Oooommmm diye ses çıkar. Nefes al ve devam et... İçine bir ferahlama geldi değil mi? Gelmedi mi? Allah allah... Gelmesi lazımdı halbuki! O zaman evrene mesaj göndereceğiz. Hayır abi, niye dalga geçeyim. Hayır ya, telefonla göndermeyeceğiz. İyi düşüneceğiz iyi olacak Muhsin Abi. Soru mu şimdi bu, tabi ki sen iyi olacaksın? Gidenler mi? Onlar için bir mesaj formatı yok abi. Onlara dualarımızı gönderebiliriz. Hatta mahalle camiinin hocasına biraz para verirsen o bile halledebilir o işi. Duyduğum kadarıyla artık para da almıyorlarmış, maaşları dolgunmuş.

Dönüştük Muhsin Abi. Çocukluğumuzda bize uzak durmamız öğütlenen o adamlara dönüştük. Tehlikeli bile sayılabiliriz artık. 1800'lü yıllarda yazılan bir romanda; kendi çağını dünyanın en rezil çağı sanıyordu. Yazar, 2020'leri görse kalemini kırardı herhalde! Herkes kendi yaşadığı çağı, gelmiş geçmiş en kötü çağ olarak görüyor. Kimse kendini kötü olarak görmüyor.

Evet Muhsin Abi, cevap ver lütfen. Uyandın ve böceğe dönüşmüşsün. Ne yapardın? Belki yine pencereye koşardın. Aman gözlüğünü unutma. Belki bu sefer kendi çocukluğunla gözgöze gelirsin Muhsin Abi.

BURAK KETENCİ

10 Mayıs 2025 / 22:22 - Atlas Okyanusu