Muhsin Abi 3. Bölüm

Saat

Muhsin Abi, bir Senegalliden 10 dolara kol saati aldım. Zamanı ucuzlatırım sandım. Ne zaman duracak diye merak içindeyim. Her sabah heyecanla saate bakıyorum. Aylar oldu durmadı. Kazıklandım yine Muhsin Abi, kandırıldım. Ucuz saat dediğin çabuk bozulur değil mi? İnatla pahalı saatlerle aynı gidiyor. Şu sıralar zamanla ilişkim sadece bu saatten ibaret. Sakallarımdan başka zamanı önemseyen bir şey yok hayatımda. Gözlük göz içindir, terlik ter için. Ucuz bir saat, çabucak bozulması için… Bu bozulmuyordu. Durmuyordu. Durmadan ilerliyordu. Anlıyorsun değil mi Muhsin Abi.

Dün gece saatte 22:22:22’yi yakaladım. Mutluyum. Saatler, aylar, yıllar geçse de içimdeki çocuk büyümüyor Muhsin Abi. Komik kaçıyorum bu yaşta. Çocukken teyzem Almanya’dan dijital bir kol saati getirmişti bana. Siyah gövdeli, sarı çerçeveli. Gece karanlıkta saati görmek için ışığı bile vardı. Hatta inanmazsın takvimi bile vardı. Üç gün sonra bozulmuştu. Saat üç gün önce bozulsa belki de hiç böyle bir anım olmayacaktı. Ne kadar şanslıyım, görüyor musun Muhsin Abi?

Bu saat hususunda sen ne düşünüyorsun? Duydun mu beni Muhsin Abi, sana sordum. Geri mi alalım? Ne kadar? 50 mi? 50 saat mi? Yıl mı? Hiç 50 yıl geri alınır mı saatler Muhsin Abi? Ne de çok soru sordum! Biliyorsun değil mi, üst üste sorulan iki sorudan biri yanıttır. 50 yıl önce, annenin elinden tutup yolda yürürken önüne bakmıyordun değil mi? Bir daha da kimseye böyle güvenmedin. Biliyorum tabi, ben de öyleydim.

Artık ömrün yarısını geçtik, sonuna yaklaştık. Sen daha da yaklaştın Muhsin Abi. İkinci yarının ortalarındayız kanaatimce. İlk yarı nasıl geçti? Büyük bir saflık ve cehaletle geçti diyorsun. Yani mutlu geçti. Hayat hakkında hiçbir fikrimiz yoktu. Neşeli ve rahattık. Ne zaman kolumuza saat takmaya başladık, yani zamanı önemsedik; işte o zaman işin rengi değişti. Çok ciddiye almaya başladık hayatı. Bir süre sonra hatırlamayacağımız şeyleri dert ettik kendimize. Üzüldük. Benim var oluş sebebim üzülmek olabilir, biliyor musun? Çok güzel üzülürüm ben Muhsin Abi. Saatim bozulmadı diye bile üzülebilirim. Üzüntüler kendiliğinden unutulmaz. Onları unutturan, tesirlerini hafifleten veya kabahatlilerini affettiren daima yeni üzüntülerdir. Saatlerin üzüntüler üzerinde kozmik bir etkisi yoktur. İnsanların saati vardır ama üzüntünün saati yoktur Muhsin Abi.

BURAK KETENCİ

6 Mayıs 2025 / 19:15 – Atlas Okyanusu