Muhsin Abi 1. Bölüm

Duvar

Orada mısın Muhsin Abi. Dün hiç görüşemedik, kızdın mı? Kızmak neyi değiştirir ki? Geçen zamanı geri alamazsın. Bunu bildiğini biliyorum. Bazen bildiği şeyleri başkasından duymak insanın hoşuna gidiyor. Defalarca kez seyredilen Kemal Sunal filmleri gibi. Hep yeni bir şey mi öğrenelim? Hiç mi biz öğretmeyelim? Biraz da başkalarının bilmediklerini bildiğimizi göstermek istiyoruz. Bildiğimiz şeyler değerli olsun istiyoruz.

Bu gün pek keyfin yok, Muhsin Abi. Konuşmuyorsun. Seninle konuşacağıma bir duvarla mı konuşsam? Duvarlar ölüler gibidir. Keşke ölüler de duvarlar gibi olsaydı; dünyada olup biteni görselerdi. Ölülerin dünyamızda olup biteni gördüklerine dair kanıt aramakla geçti ömrüm… Bir ömür yetmedi kanıt bulmaya. İspatlayamam ama biliyorum, görüyorlar. Aksi halde duvarlar, ölülerden değerli olur Muhsin Abi. Öyle mi yoksa? Gözlüklerin buğulandı Muhsin Abi. Gözlüklerin ağlıyor.

Annen öleli kaç sene oldu Muhsin Abi? Yirmi mi? Otuz mu? Anneni unuttun mu? Unutulur mu? Sen evlendiğinde annen yaşıyor muydu? Evlendikten sonra taşındığın evin duvarlarını hatırlıyor musun Muhsin Abi? Duvar önemli… Dört duvar için ve dört duvar içinde bitiriyor insan ömrünü. Biliyor musun, ben en çok annemin sesini unutmaktan korkuyorum. Bir de o son bakışını… O biliyordu beni son kez gördüğünü, ben bilmiyordum. Duvarlar biliyor muydu acaba? Ben hiçbir zaman hiçbir şeyi bilemedim Muhsin Abi. Abi senin gözlüklerin bozulmuş, durmadan buğulanıyor!

Antika silahlar, bakır tepsiler, oyuncaklar, hediyelik eşyalar, çiçekler, kilimler, taşlar, güğümler, kuş kafesleri… Bunların ortak özellikleri nedir bilir misin Muhsin Abi. Bunların hepsini annem duvarlara asardı. Ne bulsa asardı. Hiç boş bir duvarı yoktu. Benim annem duvarları sevmezdi Muhsin Abi. Annem için boş bir duvar, bir ölünün evi seyretmesi gibiydi. Hiçbir şey bulamazsa kâğıtla kaplardı. Manzaralı kâğıtlarla... Palmiyeli ve kumsallı olanlardan… Doğduktan 64 yıl 15 gün sonra benim annem öldü Muhsin Abi. Doğdu ve öldü. Yaşadı mı bilmiyorum!

Duvarların gördükleri, bildikleri bir gün ortalığa saçılırsa rezil oluruz Muhsin Abi. İnsan içine çıkamayız. Ne var ki bütün duvarları da öldüremeyiz. Bir duvar yıkıldığında özgürleşiyoruz sanmak boş bir hayal. Yanlış felsefe. Bir duvar yıkıldığında kaç kişinin öldüğü bilinmez. O duvarın kaç kişiyi gördüğü, neler bildiği bilinmez. Bu yüzden duvarlar, ölülerden bile daha değerlidir Muhsin Abi.

BURAK KETENCİ

30 Nisan 2025 / 19:15 - Brezilya Açıkları